มาตรฐานป้องกันสารเคมี EN374: สิ่งที่ควรรู้ก่อนเลือกใช้ถุงมือ

มาตรฐานการป้องกันสารเคมีของถุงมือ: สิ่งที่ควรรู้ก่อนเลือกใช้

ถุงมือป้องกันสารเคมีเป็นอุปกรณ์ที่จำเป็นในงานอุตสาหกรรมและห้องปฏิบัติการ เนื่องจากช่วยปกป้องมือจากสารเคมีอันตรายและลดความเสี่ยงจากการสัมผัสโดยตรง มาตรฐานที่ใช้ในการรับรองประสิทธิภาพของถุงมือเหล่านี้คือ EN 374 ซึ่งเป็นมาตรฐานสากลที่กำหนดระดับการป้องกันสารเคมีและจุลินทรีย์ วันนี้เราจะมาทำความเข้าใจมาตรฐานนี้และวิธีเลือกถุงมือให้เหมาะสมกับการใช้งาน

ถุงมือกันสารเคมี – ถุงมือเซฟตี้ – อุปกรณ์เซฟตี้ส่วนบุคคล | PHOL ONLINE

—

มาตรฐาน EN 374 คืออะไร?

EN 374 เป็นมาตรฐานยุโรปที่ใช้วัดประสิทธิภาพของถุงมือป้องกันสารเคมี โดยพิจารณาความสามารถในการต้านทานการซึมผ่านของสารเคมีประเภทต่างๆ และการป้องกันจุลินทรีย์ที่เป็นอันตราย

ส่วนประกอบของมาตรฐาน EN 374

1. EN 374-1:2016 – กำหนดข้อกำหนดทั่วไปและระบุสารเคมีที่ใช้ทดสอบ

2. EN 374-2:2014 – ทดสอบการต้านทานการซึมผ่านของจุลินทรีย์ (เช่น แบคทีเรีย และไวรัส)เป็นมาตรฐานที่ใช้ ทดสอบความสามารถของถุงมือในการป้องกันการรั่วซึมของของเหลวและจุลินทรีย์ โดยมุ่งเน้นที่การตรวจสอบว่าถุงมือสามารถป้องกัน การทะลุผ่านของแบคทีเรียและเชื้อรา ได้หรือไม่ หากถุงมือผ่านการทดสอบนี้ สามารถระบุว่าเป็นถุงมือที่ป้องกันจุลินทรีย์ได้ แต่ยังไม่ได้รับรองว่าป้องกันไวรัส เว้นแต่จะผ่านการทดสอบเพิ่มเติมภายใต้ EN ISO 374-5:2016 ซึ่งมีการทดสอบไวรัสแบบ ISO 16604 / Method B

3. EN 374-3 (ถูกแทนที่โดย EN 16523-1:2015) – ทดสอบการซึมผ่านของสารเคมีทดสอบว่า ถุงมือสามารถป้องกันสารเคมีได้นานแค่ไหน โดยวัดเวลาที่สารเคมีใช้ในการซึมผ่านถุงมือ ปัจจุบันถูกแทนที่ด้วย EN 16523-1:2015 เพื่อให้การทดสอบแม่นยำยิ่งขึ้น

4. EN 374-4:2019 – ทดสอบการเสื่อมสภาพของวัสดุถุงมือเมื่อสัมผัสสารเคมีทดสอบว่าถุงมือเสื่อมสภาพเมื่อสัมผัสสารเคมีหรือไม่ โดยใช้การทดสอบการเจาะทะลุและการเปลี่ยนแปลงน้ำหนัก เพื่อให้แน่ใจว่าถุงมือยังสามารถป้องกันได้แม้จะสัมผัสกับสารเคมีเป็นเวลานาน

5. EN 374-5:2016 – ทดสอบการป้องกันไวรัสและจุลินทรีย์ใช้ ทดสอบการป้องกันจุลินทรีย์และไวรัสของถุงมือ โดยใช้ EN 374-2:2014 สำหรับแบคทีเรียและเชื้อรา และ ISO 16604 สำหรับไวรัส ถุงมือที่ผ่านการทดสอบไวรัสจะมีคำว่า “VIRUS” ใต้สัญลักษณ์เพื่อแสดงถึงระดับการป้องกันที่สูงขึ้น

—

การแบ่งระดับการป้องกันสารเคมี

ถุงมือที่ผ่านมาตรฐาน EN 374 จะถูกจัดประเภทตามความสามารถในการป้องกันสารเคมี โดยแบ่งออกเป็น 3 ประเภทหลัก

1. ประเภท A – ป้องกันสารเคมีได้อย่างน้อย 6 ชนิด เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 30 นาที

2. ประเภท B – ป้องกันสารเคมีได้อย่างน้อย 3 ชนิด เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 30 นาที

3. ประเภท C – ป้องกันสารเคมีได้อย่างน้อย 1 ชนิด เป็นเวลาไม่น้อยกว่า 10 นาที

ถุงมือกันสารเคมี – ถุงมือเซฟตี้ – อุปกรณ์เซฟตี้ส่วนบุคคล | PHOL ONLINE

สัญลักษณ์และรหัสสารเคมีตามมาตรฐาน EN 374

มาตรฐาน EN 374 กำหนดรหัสสารเคมี 18 ชนิด เพื่อใช้ในการทดสอบความสามารถของถุงมือในการป้องกันสารเคมีแต่ละประเภท ถุงมือที่ผ่านการทดสอบจะมีตัวอักษรระบุรหัสสารเคมีที่สามารถป้องกันได้

—

ตารางรหัสสารเคมีและประเภทของสาร

ตัวอย่างการเลือกใช้ถุงมือ

1. งานที่เกี่ยวข้องกับน้ำมันและตัวทำละลาย เช่น อุตสาหกรรมยานยนต์ ควรเลือกถุงมือที่กัน J (n-Heptane) และ F (Toluene) เช่น ถุงมือที่มีรหัส FJK

2. งานที่ต้องสัมผัสสารเคมีในห้องปฏิบัติการ ควรเลือกถุงมือที่สามารถป้องกันแอลกอฮอล์และสารกัดกร่อนได้ เช่น A (Methanol) และ L (Sulfuric acid 96%)

3. งานทำความสะอาดที่ใช้สารออกซิไดซ์แรง ควรเลือกถุงมือที่ป้องกัน P (Hydrogen peroxide 30%) และ T (Formaldehyde 37%)

—

สรุป

มาตรฐาน EN 374 ใช้รหัสตัวอักษรระบุสารเคมีที่ถุงมือสามารถป้องกันได้

มีสารเคมีที่ใช้ทดสอบทั้งหมด 18 ชนิด ครอบคลุมกลุ่มแอลกอฮอล์, คีโตน, กรด, ด่าง, และไฮโดรคาร์บอน

ถุงมือที่ป้องกันสารเคมีได้มากกว่าถือว่ามีประสิทธิภาพสูงกว่า

ควรเลือกถุงมือให้เหมาะกับสารเคมีที่ต้องสัมผัสโดยตรงเพื่อความปลอดภัยสูงสุด